بلیچینگ دندان و مواد مورد استفاده برای سفید کردن دندان
امروزه با توجه به افزایش توجه به زیبایی لبخند، روشهای گوناگونی برای اصلاح طرح لبخند مورد استفاده قرار میگیرد. از جمله این روشها میتوان به لمینت دندان در زعفرانیه و کامپوزیت دندان در زعفرانیه و همچنین سفید کردن دندان یا همان بلیچینگ اشاره کرد.
به طور کلی، بلیچینگ دندان یکی از روشهای رایج در دندانپزشکی زیبایی است که با استفاده از مواد شیمیایی خاص، بدرنگیها و لکههای سطحی دندان را از بین میبرد. در این مطلب با مهمترین مواد مورد استفاده در این روش آشنا میشوید.
انواع روشهای بلیچینگ دندان
به طور کلی بلیچینگ دندان به دو روش اصلی انجام میشود:
- آفیس بلیچینگ (Office Bleaching): سفید کردن دندان در مطب دندانپزشکی با استفاده از غلظت بالای مواد و در مدت زمان کوتاهتر.
- هوم بلیچینگ (Home Bleaching): سفید کردن دندان در منزل با استفاده از تریهای مخصوص و ژلهای با غلظت پایینتر.
مواد مورد استفاده در این دو روش معمولاً مشابهاند اما از نظر غلظت و سرعت تأثیر تفاوت دارند.
مواد مورد استفاده در بلیچینگ دندان
در دندانپزشکی برای سفید کردن دندان از مواد شیمیایی مختلفی استفاده میشود. متداولترین ماده برای این منظور هیدروژن پراکساید است. البته مواد دیگری مانند سدیم پربورات و کارباماید پراکساید نیز کاربرد زیادی دارند که در ادامه به معرفی هر یک میپردازیم.
هیدروژن پراکساید (آب اکسیژنه)
هیدروژن پراکساید یک ماده اکسیدکننده قوی است و در بیشتر درمانهای سفیدکننده مورد استفاده قرار میگیرد.
غلظت مورد نیاز برای بلیچینگ معمولاً بین ۳۰ تا ۳۵ درصد است.
از آنجا که این ماده در برابر نور خورشید تجزیه میشود، باید در ظروف تیره و دربسته نگهداری شود. همچنین توصیه میشود برای جلوگیری از اشتعال، آن را در محیط خنک و در یخچال نگه دارید.
سدیم پربورات
سدیم پربورات به دو شکل جامد و مایع در کلینیک دندانپزشکی دکتر الهه صادقی استفاده میشود.
نوع جامد آن از نظر شیمیایی پایدارتر است و در ترکیب با آب، اسید یا گرما به سرعت تجزیه شده و موادی مانند اکسیژن و هیدروژن پراکساید آزاد میکند.
از آنجا که کنترل واکنش سدیم پربورات آسانتر است، در بسیاری از موارد جایگزین ایمنتری نسبت به هیدروژن پراکساید محسوب میشود.
کارباماید پراکساید
کارباماید پراکساید که با نام اوره هیدروژن پراکساید نیز شناخته میشود، یکی دیگر از مواد پرکاربرد در بلیچینگ است.
این ماده معمولاً در غلظتهای ۳ تا ۱۵ درصد در بازار موجود است و برای استفاده در دهان باید تا غلظت ۱۰ تا ۱۵ درصد رقیق شود تا به بافت لثه و مینای دندان آسیب نرساند.
مزایای بلیچینگ دندان
- هزینه مناسبتر نسبت به سایر روشهای زیبایی مانند لمینت یا کامپوزیت.
- عدم نیاز به تراش یا تغییر ساختار دندانها.
- اجرای سریع و بدون دردسر در مقایسه با سایر درمانهای زیبایی.
- قابل انجام برای اکثر افراد با دندانهای سالم.
معایب و محدودیتهای بلیچینگ دندان
۱. موقتی بودن اثر:
نتیجه بلیچینگ دائمی نیست و پس از گذشت چند ماه یا سال ممکن است رنگ دندانها مجدداً تغییر کند.
برای حفظ سفیدی دندانها توصیه میشود از مصرف مواد رنگزا مانند چای، قهوه، نوشابه، غذاهای ادویهدار و سیگار خودداری کنید.
۲. مناسب بودن فقط برای دندانهای سالم:
بلیچینگ برای دندانهایی که دارای آسیبهای مینایی یا پوسیدگی هستند توصیه نمیشود، زیرا ممکن است باعث تحریک یا آسیب به بافتهای دندانی شود.
۳. تأثیر متفاوت بر انواع لکهها:
برخی لکهها مانند لکههای ناشی از مصرف دارو یا فلوروزیس با بلیچینگ از بین نمیروند و نیاز به درمانهای ترمیمی مانند کامپوزیت یا لمینت دارند.
برای دریافت مشاوره میتوانید با شمارههای زیر تماس بگیرید: